คนเราทุกคนต้องการ”มุมสงบ” ซึ่งสามารถหาความสงบและความนิ่งได้
สถานที่นี้ จะทำหน้าที่เป็นแหล่งน้ำกลางทะเลทรายหรือโอเอซิสในท่ามกลางโลกแห่งความเครียด สถานที่นี้จะเป็นจุดที่เราสามารถหลบหลีกจากความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมประจำวันที่ยาวนานจนทำลาย พลังงานและสมาธิของเรา
สถานที่หลบภัยนี้ไม่จำเป็นต้องสวยหรู จะเป็นห้องนอนเก่าที่ไม่ได้ใช้แล้วก็ได้ หรือตรงมุมของอพาร์ตเมนต์ที่มีดอกไม้สดปักแจกันตั้งไว้บนโต๊ะก็ได้ หรือแม้แต่ม้านั่งในสวนสาธารณะเจ้าประจำของคุณก็เป็น”มุมสงบ”ได้เช่นกัน
ในยามที่คุณต้องการอยู่เงียบๆคนเดียว ให้แวะมาที่หลุมหลบภัยนี้ แล้วทำกิจกรรมการพัฒนาจิตใจที่คนเรามักจะหลงลืมไปในวันที่อลเวงสับสน โดยคุณอาจจะเขียนบันทึกสะท้อนความคิดเห็นลงในเจอร์นัล หรือฟังเพลงคลาสสิกที่ผ่อนคลายอารมณ์ก็ได้
ให้หลับตาลงแล้วจินตนาการวันดีๆที่ฝันถึง อ่านหนังสือดีๆที่คุณแม่ของคุณเคยเตือนให้อ่านเสมอๆ หรืออาจจะเป็นหนังสือแห่งภูมิปัญญาเล่มอื่นๆก็ได้ หรืออาจจะไม่ต้องทำอะไรเลยสัก สามสิบนาที แล้วก็ปล่อยให้พลังที่เกิดขึ้นจากการปลีกวิเวกนี้ได้พรั่งพรูและเบ่งบาน
การจัดสรรเวลาสำหรับตัวเองมิใช่การกระทำที่เป็นการเห็นแก่ตัว การฟื้นฟูกำลังกาย กำลังใจ จะเปิดโอกาสให้คุณสามารถมอบสิ่งต่างๆให้แก่ผู้อื่นได้มากขึ้น การแบ่งเวลามาดูแลจิตวิญญาณของตนเอง จะช่วยให้เรามีความมั่นคง มีความกระตือรือร้น และกระชุ่มกระชวยมากขึ้น ดังที่ I.F.Phelan กล่าวไว้ว่า
“การเป็นหนุ่มสาวไม่ได้อยู่ที่เวลาที่เรามีชีวิตอยู่ จริงอยู่ เวลาหลายปีทำให้ผิวของเรามีริ้วรอยเหี่ยวย่น แต่การหมดความกระตือรือร้นจะทำให้จิตวิญญาณห่อเหี่ยว คนเราจะแก่ลงตามปริมาณของความสงสัยไม่แน่ใจ ความกลัว และความสิ้นหวัง
วิธีการที่จะรักษาความเป็นหนุ่มเป็นสาวเอาไว้ได้ ก็คือต้องรักษาความศรัทธาให้อ่อนเยาว์ รักษาความเชื่อมั่นในตัวเองและความหวังให้ยังอยู่ในวัยหนุ่มสาว”.
฿฿฿฿฿฿฿฿
ประสิทธิ์ คชโคตร แปลจาก บทที่ 93 ของหนังสือ Life Lessons From The Monk Who Sold His Ferrari
บางแค กรุงเทพมหานคร
8 สิงหาคม 2564 เวลา 17.26 น.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น