บทที่ 2 ของหนังสือเล่มที่ท่านเห็นหน้าปกตามภาพนี้ มีรายละเอียดดังต่อไปนี้
฿฿฿฿฿฿฿฿฿
ขณะที่เขานอนซมอยู่บนเตียงคนไข้หนัก Aldous Huxley ย้อนระลึกถึงบทเรียนชีวิตของตัวเองแล้วสรุปลงด้วยคำง่ายๆ 7 คำว่า
“Let’s us be kind to one another”.
จงเมตตาต่อกันและกัน
คนเรามักมีความเชื่อว่า การทำให้ตัวเองดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เราจะต้องประสบความสําเร็จในการกระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือทำสิ่งที่สำคัญๆได้สำเร็จจนมีชื่อเสียง จนมีข่าวลงหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์หรือวารสาร
ในความเป็นจริงก็มักเป็นแบบนี้ เพราะว่าชีวิตที่มีความหมาย
ล้วนประกอบด้วยกิจกรรมที่เหมาะสมและเป็นการกระทำที่ประกอบไปด้วยความเมตตาในแต่ละวันๆอย่างต่อเนื่องกันไป โดยกิจกรรมทั้งหมดนี้จะรวมกันเข้าเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ตลอดชีวิตของเรา
คนอื่นๆแต่ละคนที่เดินเข้ามาในเส้นทางชีวิตของเราต่างก็มีบทเรียนที่สอนเรา และมีเรื่องราวที่จะเล่าให้เราฟัง
แต่ละคนที่เราพบในวาระต่างๆของแต่ละวันจัดว่าเป็นโอกาสดีที่เราจะได้แสดงความเมตตากรุณา และความเคารพนับถืออันแสดงออกถึงการมีมนุษยธรรมของเรา
ทำไมเราจึงไม่เริ่มต้นแสดงออกว่าจริงๆแล้วเราเป็นคนประเภทใดในแต่ละวัน และทำไมเราไม่กระทำในสิ่งที่เราจะสามารถสร้างโลกรอบๆตัวเราให้อุดมสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น?
ในใจผมเอง ผมคิดว่าในแต่ละวัน ถ้าเราสามารถทำให้คนอื่นยิ้มได้ หรือสามารถสร้างความรู้สึกที่ดีให้แก่คนแปลกหน้าได้ แม้เพียงคนเดียว วันนั้นทั้งวันก็เป็นวันที่ดีวันหนึ่ง
ความเมตตากรุณา ซึ่งเป็นสิ่งที่แสนจะธรรมดานี้ คือค่าเช่าที่เราต้องจ่าย หรือเป็นสิ่งที่เราต้องชำระเพื่อตอบแทนการอาศัยอยู่บนโลกใบนี้
เราควรมีความคิดสร้างสรรค์ในวิธีการแสดงความเมตตากรุณาต่อคนแปลกหน้า ลองคิดถึงการจ่ายค่าทางด่วนให้คนที่ขับรถตามมาข้างหลังเรา คิดถึงการสละที่นั่งในรถไฟฟ้าให้คนที่มีความจำเป็นมากกว่าเรา และคิดถึงการเริ่มต้นทักทายผู้อื่นก่อนสิ่งเหล่านี้เป็นจุดเริ่มต้นแสดงความเมตตากรุณาได้
เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้รับจดหมายจากผู้ที่ติดตามอ่านหนังสือของผมเรื่อง “บทเรียนชีวิตจากหลวงพี่รูปที่ขายรถสปอร์ตเฟอรารี “
เธอผู้นี้พำนักอยูที่รัฐวอชิงตัน ในจดหมายนั้นเธอเล่าว่า
“ฉันถือปฏิบัติตามหลักการคืนกำไรสิบส่วนไปยังผู้ที่มีส่วนช่วยเหลือดิฉันในการพัฒนาและยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น โปรดรับเช็คเงินสด 100 เหรียญที่ส่งมาพร้อมจดหมายฉบับนี้ด้วย ขอขอบคุณและขออำนวยพร”
ส่วนผมเองรีบตอบจดหมายฉบับที่แสดงความเอื้อเฟื้อของเธอไปอย่างรวดเร็ว โดยผมได้ส่งเทปรายการของผมไปให้เธอเพื่อว่าเธอจะได้รับมูลค่าตอบแทนของขวัญที่เธอส่งให้ผม
การแสดงออกของสตรีท่านนี้เป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่เกี่ยวกับความสำคัญของการให้ด้วยความเต็มใจและจากหัวใจจริงๆ
&&&&&&&&&
แปลและเรียบเรียงโดย
ประสิทธิ์ คชโคตร
อดีตปลัดจังหวัดกาฬสินธุ์
บางแค กรุงเทพมหานคร 15 เมษายน 2564
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น