วันอาทิตย์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564

บทที่ 77 ต้องอ่อนน้อมถ่อมตน Be Humble

 บุคคลิกภาพของคนที่ผมให้ความเคารพมากที่สุด คือ การมีความอ่อนน้อมถ่อมตน  “ต้นไม้ที่มีผลดกมากที่สุดคือต้นไม้ที่โน้มลงสู่ดิน” บิดาผมสอนไว้ในตอนที่ผมกำลังเติบโตขึ้น

แม้ว่าจะมีข้อยกเว้นบางประการ แต่ผมก็พบจากประสบการณ์ตรงของตนเองว่าคำสอนนี้เป็นความจริง คนที่รู้มากที่สุด คนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด และคนที่ใช้ชีวิตสมบูรณ์มากที่สุด ล้วนเป็นคนที่ติดดินมากที่สุด กล่าวอย่างสั้นๆก็คือคนเหล่านี้ มีความอ่อนน้อมถ่อมตน





มันมีอะไรบางอย่างที่มีลักษณะพิเศษเมื่อเราอยู่กับคนที่อ่อนน้อมถ่อมตน การแสดงออกซึ่งความอ่อนน้อมถ่อมตน ทำให้เห็นว่าคุณเคารพนับถือผู้อื่น และเตือนให้เรารู้ว่ายังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราต้องเรียนรู้ การอยู่ในสังคมเช่นนี้ส่งสัญญาณถึงคนรอบข้างว่าคุณพร้อมที่จะรับของขวัญจากความรู้ของพวกเขาและคุณยินดีรับฟังสิ่งที่พวกเขาจะกล่าวกับเรา

ผมโชคดีมากที่ในชีวิตมีโอกาสได้พบกันคนที่มีชื่อเสียงหลายคน ความตื่นเต้นมากที่สุดครั้งหนึ่งเป็นตอนที่ผมพบกับ Muhammad Ali แชมป์มวยโลกผู้ยิ่งใหญ่ ตรงกันข้ามกับพฤติกรรมที่ขี้โม้คุยโวที่เขาแสดงออกผ่านสื่อต่างๆ เมื่อพบกันเป็นการส่วนตัวเขาเป็นสุภาพบุรุษคนจริง และเป็นตัวอย่างของคนที่มีความสุภาพอ่อนโยน จอนที่ผมโชคดีได้พบเขาที่ลอสแองเจลิส เขาถามถึงเรื่องราวของผมมากกว่าที่ผมถามเขาเสียอีก เขาพูดด้วยเสียงนุ่มนวล แถมแผ่รังสีความอบอุ่นและสุภาพเรียบร้อย ที่บ่งบอกได้มากมายถึงตัวตนที่แท้จริงของเขา


Muhammad Ali


Muhammad Ali สอนผมว่ายิ่งคุณมีความเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ก็ไม่จำเป็นอะไรที่จะต้องไปพิสูจน์ตัวเองกับคนอื่นอีก

฿฿฿฿฿฿฿฿

ประสิทธิ์ คชโคตร แปลและเรียบเรียง จาก Life Lessons From The Monk Who Sold His Ferrari บทที่ 77

บางแค กรุงเทพมหานคร 1 สิงหาคม 2564




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น