ตอนที่ผมทำวิจัยเพื่อเขียนเรื่อง The Monk Who Sold His Ferrari ผมได้พบเรื่องราวของมหาราชาแห่งอินเดียท่านหนึ่ง ท่านผู้นี้มีการทำพิธีกรรมที่แปลกอย่างหนึ่งทุกๆเช้า คือ ทุกวันทันทีที่ตื่นนอนท่านจะฉลองงานศพของตัวเอง ด้วยการบรรเลงดนตรีและถวายพวงมาลัยดอกไม้สด ระหว่างพิธีท่านจะกล่าวคำสวดว่า “ข้าพเจ้ามีชีวิตที่สุขสันต์สุขสมบูรณ์ ข้าพเจ้ามีชีวิตที่สุขสันต์สุขสมบูรณ์ ข้าพเจ้ามีชีวิตที่สุขสันต์สุขสมบูรณ์”
ตอนที่ผมอ่านเรื่องนี้ครั้งแรก ผมไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ของพิธีกรรมนี้ ผมจึงขอคำแนะนำจากคุณพ่อของผม พ่อบอกว่า
“ลูกพ่อ สิ่งที่มหาราชาท่านนี้ทำเป็นการติดต่อกับความตายของท่านเองทุกๆวันเพื่อว่าจะได้จดจำว่าทุกๆวันเป็นเหมือนวันสุดท้ายของชีวิต พิธีกรรมของท่านเป็นการกระทำที่ฉลาดมาก เป็นพิธีที่ให้สติแก่ท่านถึงความจริงที่ว่าเวลาจะผ่านมือเราลงไปเหมือนเม็ดทราย และเวลาที่จะทำสิ่งที่ดีๆในชีวิตไม่ใช่รอเอาไว้ทำวันหน้า แต่ต้องทำในวันนี้”
การรู้ว่าเราต้องตายอย่างแน่นอน เป็นที่มาของภูมิปัญญาอันประเสริฐ
ตอนที่ Plato นอนอยู่บนเตียงก่อนตายมีเพื่อนขอให้ท่านสรุปใจความสำคัญของหนังสือที่ยิ่งใหญ่ของท่าน เรื่อง The Dialogues ให้ฟัง
Plato นึกทบทวนเรื่องราวแล้วตอบด้วยคำเพียงสองคำว่า “Practice dying-ฝึกตายก่อนตาย”
นักคิดในสมัยโบราณมีคำกล่าวที่สรุปความคิดของ Plato ไว้อีกรูปแบบหนึ่ง คือ
“ความตายควรจะอยู่ต่อหน้าต่อตาของคนหนุ่มสาวให้มากพอๆกับที่ปรากฏต่อหน้าต่อตาคนแก่ ดังนั้น ทุกๆวันควรกำหนดให้เป็นเสมือนวันที่ดูแลวันที่ตามมาทีหลัง ซึ่งเป็นวันที่จะตรวจสอบและปรับปรุงให้ชีวิตของเรามีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น”
การจัดงานศพก่อนตายจะเชื่อมโยงคุณเช้ากับความจริงที่ว่า เวลาเป็นสิ่งที่หาค่ามิได้ และเวลาที่ดีที่สุดที่จะทำให้ชีวิตมีค่าสูงที่สุด ฉลาดมากที่สุดและสมบูรณ์มากที่สุด ก็คือ ขณะนี้ นั่นเอง
ประสิทธิ์ คชโคตร แปลจาก บทที่ 63 ของหนังสือ Life Lessons From The Monk Who Sold His Ferrari
Bangkok
Thailand
21 July 2021
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น