William Wordsworth นักเขียนชื่อดังชาวอังกฤษ ตั้งข้อสังเกตแบบนักปราชญ์ไว้ว่า
“ในยามที่เราก่อเกิดมาเป็นตัวตนนั้น เรามักจะอยู่ในโลกที่วุ่นวายสับสนเป็นเวลายาวนาน เป็นโลกที่เราเบื่อหน่ายแม้แต่ความยินดี ในเวลาที่เราสับสนเช่นนี้ การปลีกวิเวกจะมีความสง่างาม และมีความอ่อนโยนอย่างยิ่ง”
คุณจำได้ไหมว่าตอนไหนที่คุณหาเวลาไปอยู่ในความเงียบและสงบนิ่งครั้งล่าสุด ตอนไหนที่คุณแบ่งเวลามาปลีกวิเวกเพื่อแสวงหาความสงบ เพื่อรวบรวมสมาธิ และฟื้นฟูความมีชีวิตชีวาให้แก่ร่างกาย จิตใจ และวิญญาณของตน
วัฒนธรรมแห่งภูมิปัญญาที่ยิ่งใหญ่ทั้งหลายทั้งปวงในโลกนี้ ต่างสรุปความเห็นตรงกันว่า เพื่อเป็นการรื้อฟื้นความสัมพันธ์กับตัวตนที่แท้จริงของเรา และเพื่อให้เราได้พบกับความเจริญรุ่งเรืองในตัวเองนั้น เราจำเป็นต้องมีเวลาอยู่กับความสงบระงับอย่างสม่ำเสมอ
จริงอยู่ คนเรามักมีงานยุ่งเป็นประจำ แต่ก็ดังที่ Thoreau นักปราชญ์ชาวอเมริกัน เคยกล่าวไว้ว่า
“การมีงานยุ่งยังไม่ใช่ข้อแก้ตัวที่มีเหตุผลเพียงพอ เพราะว่ามดมันก็มีงานยุ่งเหมือนกัน ปัญหาอยู่ที่ว่าคุณมีงานยุ่งเรื่องอะไร”
ความสำคัญของการรู้จักสงบนิ่งนี้ทำให้ผมนึกถึงผู้ดูแลประภาคารผู้สูงวัยคนหนึ่ง ชายผู้นี้มีน้ำมันเชื้อเพลิงที่จำเป็นต้องใช้เหลืออยู่ไม่มากสำหรับจุดไฟสัญญาณของประภาคารเพื่อส่องทางให้แก่เรือที่สัญจรไปมา
วันหนึ่งมีชายคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ใกล้ประภาคารมาขอแชร์น้ำมันเชื้อเพลิงที่หวงแหนนี้เพื่อไปให้แสงสว่างที่บ้านส่วนตัวของเขา ซึ่งผู้ดูแลประภาคารก็เอื้อเฟื้อให้น้ำมันเชื้อเพลิงแก่ชายคนนี้ไป
คืนต่อมาคนเดินเรืออีกคนหนึ่งก็มาขอแบ่งน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อให้เรือสามารถเดินทางต่อไปได้
ผู้ดูแลประภาคารก็ยินยอมแบ่งน้ำมันเชื้อเพลิงให้ชาวเรือคนนี้ไปอีก
คืนต่อมาแม่บ้านคนหนึ่งมาเคาะประตูปลุกผู้ดูแลประภาคารกลางดึก เพื่อขอแบ่งน้ำมันเชื้อเพลิงไปให้แสงสว่างที่บ้านและประกอบอาหารเลี้ยงคนในครอบครัว
ผู้ดูแลประภาคารก็ยินยอมให้น้ำมันเชื้อเพลิงแก่แม่บ้านคนนี้ไปอีกเช่นกัน
ไม่นานน้ำมันเชื้อเพลิงของผู้ดูแลประภาคารก็หมด และไฟประภาคารก็ดับลง เรือหลายลำหลงทาง เกิดอุบัติเหตุและคนจำนวนมากเสียชีวิต เพราะว่าผู้ดูแลประภาคารลืมจุดเน้นหนักของตนไป
เขาลืมนึกถึงลำดับความสำคัญเร่งด่วนของตน เขาละเลยหน้าที่หลักของตน ทำให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง
คนเราต้องหาประสบการณ์เกี่ยวกับการปลีกวิเวก แม้จะปลีกวิเวกเป็นเวลาแค่วันละไม่กี่นาที ก็จะทำให้เรามีสติอยู่กับงานที่มีลำดับความสำคัญเร่งด่วนอันดับแรก และช่วยให้คุณตัดสิ่งที่ไม่มีความสำคัญที่ทับถมเข้ามาในชีวิตของเราออกไปได้
อีกอย่างหนึ่ง การบอกว่าคุณไม่ว่าง ไม่มีเวลา ที่จะสงบระงับอย่างสม่ำเสมอ มันก็ไม่ต่างอะไรกับการบอกว่า คุณยุ่งอยู่กับการขับรถจนไม่มีเวลาแวะสถานีบริการเพื่อเติมน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งในที่สุดคุณก็จบเห่เข้าจนได้ (!)
&&&&&&&&
ประสิทธิ์ คชโคตร แปล
16 พฤษภาคม2564
บางแค
กรุงเทพมหานคร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น